Tetragram, Imię Boże, Jahwe, Jehowa, יהוה
Tetragram, Imię Boże, Jahwe, Jehowa, יהוה
Horacy Safrin (1899-1980) polski pisarz, satyryk, tłumacz literatury żydowskiej. Najbardziej chyba znany jako autor „Przy szabasowych świecach” zbioru dowcipów żydowskich. Studiował germanistykę i anglistykę na Uniwersytecie Wiedeńskim oraz w Szkole Teatralnej w Wiedniu. W 1913 ogłosił swój pierwszy tomik poezji. W latach 1918-1939 był kierownikiem literackim studia im. Goldfadena w Stanisławowie. Podczas II wojny światowej [...]
Książkę tworzy zbiór esejów powstałych w latach 1980-86. Eseje tworzące tę książkę powstawały w latach 1980-86. Większość (wśród nich głośne List do generała Kiszczaka oraz Przed wyrokiem), Adam Michnik napisał podczas pobytu w peerelowskich aresztach i więzieniach. Ogłaszane były w rozmaitych wydawnictwach obiegu emigracyjnego, podziemnego lub oficjalnego: Don Kichot i wyzwiska: „Tygodnik Powszechny” 1986, nr [...]
Samuel Edward Shrimski urodził się w Poznaniu w 1828 roku. Poznań był w tych dniach częścią Prus, które w tym czasie odgrywały duże znaczenie na politycznej arenie Europy. Wiadomo, że Shrimski przeniósł się do Londynu w 1847 roku, gdzie został kupcem. Później wyemigrował do Melbourne, stolicy australijskiego stanu Wiktoria (w 1859). Przeniósł się ponownie w [...]
– ur. w Leoncinie obok Nowego Dworu Mazowieckiego (ówczesny zabór rosyjski) – pisarz żydowski, tworzący głównie w języku jidysz, dziennikarz. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1978. Jego ojciec był chasydzkim rabinem, zaś jego matka Baszewa córką rabina z Biłgoraja. W twórczości ukazywał religijno-filozoficzne problemy moralne oraz konflikty środowisk ortodoksyjnych i zasymilowanych Żydów. [...]
– ur. w Kutnie, żydowski prozaik, dramaturg i eseista piszący w języku jidysz – jeden z największych pisarzy żydowskich, kandydat do Nagrody Nobla, okryty światową sławą przez ponad pięćdziesiąt lat XX wieku, bożyszcze tłumów, ulubieniec krytyków, autorytet duchowy żydowskich środowisk artystycznych, u schyłku życia skazany został na śmierć cywilną, a po śmierci na nieistnienie. Nigdy nie [...]
„IMIĘ — według pojęć starożytnych, nie tylko wyróżnia człowieka od innych ludzi, lecz stanowi istotną część składową jego osobowości. Stąd, co nie ma imienia — nie istnieje, a człowiek bez imienia jest jednostką bez znaczenia.” … »»»
