„IMIĘ — według pojęć starożytnych, nie tylko wyróżnia człowieka od innych ludzi, lecz stanowi istotną część składową jego osobowości. Stąd, co nie ma imienia — nie istnieje, a człowiek bez imienia jest jednostką bez znaczenia.”
Za czasów Jezusa w „Septuagincie” występowało imię Boże. Na powyższym skrawku — wśród liter greckich — występuje ono dwa razy w całości i raz nadszarpnięte. Zapisane jest starohebrajskim alfabetem.
Imię Boga יהוה było powszechnie znane w starożytności. Na dobre zadomowiło się Ono jako część składowa wielu imion ludzkich. Formy te, na początku wyrazu brzmią njaczęściej: JEHO, na końcu zaś: JEHU, JAHU.
Przykłady z Biblii:
- Jehoszafat król Judy
- Jehoram — król Izraela
- Jehu — król Izraela
- Jehonadab
- Jehoszeba — córka króla Jehorama
- Jehoasz — król Judy
- Jehojada — kapłan
- Jehoachaz i Jehoasz — królowe Izraela
- Jehoachaz i Jehojakim — królowie Judy
- Jehojachin — król Judy
- czy też znane nam współcześnie nazwisko premiera Izraela Natanjahu
- a także Jehohanan (współczesny Jan — „Jehowa obdarza łaską”)
Istotnym imieniem jest Jehoszua, tłumaczone w zależności od upodobań tłumacza jako Jozue, Józef albo Jezus. Znaczy ono tyle co „Jehowa wybawia”.
Również nazwa własna (albo imię) Żyd (Jehudi) zawiera w sobie hebrajskiego brzmienie imienia Boga.
W niektórych imionach środkowe ‘H’ pozostaje nieme, co tworzy Joszuę, Jotama, Jozjasza, Jonasza, Jonadaba, Judytę (Jehudit)…
Wiele imion biblijnych wciąż cieszy się dużą popularnością. Niektóre z nich, w oryginalnej wersji hebrajskiej, zawierają imię Boże. Oto kilka z nich oraz ich hebrajskie znaczenia.
- Jan — „Jehowa okazał łaskę”
- Joanna — „Jehowa okazał łaskę”
- Joel — „Jehowa jest Bogiem”
- Jonatan — „Jehowa dał”
- Jozue — „Jehowa jest wybawieniem”
- Józef — „oby Jah dodał” [*]
- Maciej — „dar Jah”
- Mateusz — „dar Jah”
[* „Jah” to skrócona forma Imienia „Jehowa”.]
